1. Jak wygląda proces instalacji systemu wentylacji z nowym powietrzem? Jak koordynować klimatyzację centralną i wykończenie pomieszczeń?
A. Po dostarczeniu urządzenia głównego na miejsce należy przeprowadzić test zasilania na ziemi, aby upewnić się, że urządzenie jest w dobrym stanie przed wejściem na plac budowy.
B. Czas montażu nowego wentylatora powinien być dopasowany do czasu uruchamiania elektrowni. Przewód sterujący nowego wentylatora należy wprowadzić do odpowiedniej kanalizacji; prace mogą być wykonywane przy współpracy z inżynierem hydroelektrycznym. Należy również zwrócić uwagę na zasilanie urządzenia głównego.
C. Za pomocą wysięgnika i śrub rozporowych podnieść silnik główny do określonego położenia. Montaż powinien być stabilny, równy i płaski; zgodnie z wymogami obiektu należy zastosować środki amortyzujące wstrząsy. W fazie wykończenia mieszkania, jeśli klimatyzacja centralna i system wentylacji z nowym powietrzem na suficie podwieszanym są instalowane jednocześnie, konieczne jest wcześniejsze zaplanowanie lokalizacji sprzętu oraz odpowiednich rur i przewodów, by uniknąć ich krzyżowania. Zaleca się montaż kanałów wentylacyjnych z nowym powietrzem przed instalacją kanałów klimatyzacyjnych.
D. Porozmawiać z pracownikami odpowiedzialnymi za instalacje klimatyzacyjne, hydrauliczne i elektryczne oraz inne instalacje, aby sprawdzić, czy sieć rurociągową na miejscu jest nieskrępowana i czy jej rozmieszczenie nie wpływa na inne instalacje; dokonać precyzyjnej korekty projektu zgodnie z warunkami na miejscu. Ustalić wysokość sufitu, aby określić poziom umieszczanych rurociągów. Kierować się zasadami układania rurociągów w budownictwie publicznym: rury elektryczne, rury ciśnieniowe, rury wodociągowe, rury małej średnicy. Ponieważ przekrój i rozmiar kanału wentylacyjnego nowego wentylatora są znacznie większe niż rur wodociągowych czy miedzianych, kanał wentylacyjny zwykle stosuje się w przypadku prac krzyżowych.
E. Projektować i montować system rurociągowy zgodnie z dopracowanymi ustaleniami. Dla każdego 150 cm twardego odcinka rury należy zainstalować dźwig; rury powinny być ułożone w poziomie i pionie. W obszarach z elastycznymi przewodami w rurociągu dźwig należy zamontować co 70 cm.
F. Po zakończeniu montażu urządzeń i rurociągów należy skoordynować rozmiar i położenie nawiewników; podczas wykańczania sufitu podwieszanego operator powinien dokładnie umieścić nawiewniki: dolny otwór nawiewnika powinien być wyrównany z sufitem, a boczny – z ścianą. Nawiewniki montuje się bezpośrednio, bez przecinania otworów w rurach po zakończeniu instalacji. Na końcu kanału można pozostawić część elastycznego przewodu, by umożliwić późniejszą regulację położenia nawiewnika.
G. Po całkowitym wykończeniu danego pomieszczenia należy zainstalować nawiewniki oraz panel sterowania, by przeprowadzić debugowanie całego systemu.
2. Gdzie montuje się główną maszynę nowego wentylatora? Na co powinienem zwrócić uwagę?
Zaleca się instalację w łazience, kuchni, na balkonie i innych pomieszczeniach. Główne względy do uwzględnienia są następujące:
Czy w miejscu montażu urządzenia wystarcza miejsce;
(2) Czy jest łatwe do konserwacji i czy nie dochodzi do wprowadzania rur wodociągowych oraz rur elektrycznych;
(3) Kiedy nowy wentylator odprowadza powietrze, należy umiejscowić go jak najdalej od otworu wywiewnego okapu (lub wentylatora wywiewnego itp.), aby uniknąć krzyżowego zanieczyszczenia powietrza;
Pomiędzy wejściem a wyjściem nowego wentylatora należy zachować bezpieczną odległość. Zalecana odległość wynosi nie mniej niż 3-krotność średnicy rury;
(5) Po ustaleniu lokalizacji głównej maszyny, należy sprawdzić, czy układ całej instalacji rurociągowej jest odpowiedni oraz czy część rurociągu odbiciowego nie przechodzi przez długie odcinki i inne niekorzystne warunki.
3. Jakie będzie wpływało zamontowanie nowego wentylatora na wysokość? Jak to rozwiązać?
Rury wentylacyjne w nowych budynkach mieszkalnych są zwykle rozmieszczane po obwodzie pomieszczenia, dzięki czemu sufit w późniejszym okresie może być jedynie częściowo podwieszany wokół pomieszczenia, nie wpływając na wysokość dużej powierzchni w środku. Jednostka do nawiewu świeżego powietrza to urządzenie klimatyzacyjne zapewniające świeże powietrze. Zasada działania polega na tym, że świeżo pobierane z zewnątrz powietrze jest doprowadzane do pomieszczenia za pomocą wentylatora po przeprowadzeniu procesów takich jak odsączanie pyłu, osuszanie (lub nawilżanie), chłodzenie (lub ogrzewanie) i innych, a przy jednoczesnym wprowadzaniu nowego powietrza następuje wymiana oryginalnego powietrza wewnątrz pomieszczenia.
Weźmy na przykład zwykłe mieszkanie. Wysokość oryginalnego budynku waha się około 2,7 metra, natomiast grubość belki wynosi około 250 milimetrów. Przyjmijmy jako przykład główny agregat do nawiewu świeżego powietrza o wydajności 350 m³/h. Najlepszym wyborem dla rury magistralnej PCV jest DN160. Zakładając, że górna część rury zostanie zamontowana i podniesiona, wysokość dolnej części rury wynosi 2,54 m (2,7 - 0,16). Jeśli przy układaniu rury trzeba będzie przebić belkę, nawet gdy rura PCV ma średnicę 110 mm, otwór musi mieć średnicę równą połowie grubości belki, co z punktu widzenia bezpieczeństwa konstrukcyjnego jest niedopuszczalne.
Dlatego zaleca się wybór dolnej części belki lub zastosowanie nadproża. Po umieszczeniu rury w dolnej części belki, niska wysokość tej odcinkowej rury wynosi 2,34 m (2,7 - 0,25 - 0,11). Grubość belki została później dokładnie obliczona, a rzeczywista wysokość wynosiła około 2,3 m. Użycie nadproży może zmniejszyć wpływ na wysokość, jednak prowadzi do problemu zbyt dużego lokalnego oporu. Ponadto rury PE mają obecnie znaczącą przewagę podczas montażu. Agregat główny dzieli się na odcinki 75 lub 63 za pomocą skrzynki rozdzielczej. Można powszechnie wywiercić otwór w belce, co w mniejszym stopniu wpływa na sufit.
4. Jak efektywnie układać rury? Jak postępować z belkami i ścianami nośnymi?
Zaleca się doprowadzanie powietrza do każdego pomieszczenia i jego centralne odprowadzanie. W przypadku konieczności doprowadzenia powietrza bezpośrednio do poszczególnych pomieszczeń, w takich sytuacjach należy maksymalnie zastosować ułożenie otworów doprowadzających i odprowadzających w sposób diagonalny, aby uniknąć krzyżowego przepływu powietrza.
Z punktu widzenia bezpieczeństwa konstrukcyjnego należy upewnić się, że średnica otworu stanowi mniej niż jedną trzecią grubości belki; innymi słowy, przy grubej belce 250 mm można wywiercić ponad 80 otworów. Podczas wiercenia konieczne jest stosowanie detektora metalu, aby uniknąć trafienia w armaturę. Co więc zrobić, gdy faktycznie napotykamy nadproże?
(1) Urządzenie wybiera główną rurę o ciśnieniu statycznym za pomocą równoległych odgałęzień; krótko mówiąc, oryginalna magistrala 160 może zostać podzielona na wiele rur o średnicy 75 poprzez odpowiednie odgałęzienia, a następnie w każdym obszarze doprowadzona do rur o średnicy 75 (powyżej podstawowych belki budynku cywilnego należy uwzględnić margines 250; rury o średnicy 75 zapewniają bezpieczne przepuszczanie przez belki).
(2) Bez użycia odgałęzień, średnica rur wynosi 160 — 110 — 75; gdy rura przechodzi przez belkę, nie można jej bezpiecznie otworzyć, dlatego można wybrać rozwiązanie Linde i poświęcić pewną ilość powietrza, aby zagwarantować bezpieczeństwo systemu.
5. Jakie środki można podjąć podczas montażu, aby ograniczyć hałas podczas dalszego użytkowania?
Hałas po instalacji pochodzi głównie z trzech źródeł: dźwięku pracy urządzenia, objętości przepływu powietrza w kanałach oraz objętości przepływu powietrza na wylocie. Dwa ostatnie czynniki są głównie związane z montażem i eksploatacją.
Weźmy na przykład wartość 350. Gdy główna rura ma średnicę 160, prędkość głównego przepływu wynosi 4,84 m/s. Jeśli natomiast główną rurę wybrano o średnicy 110, prędkość przepływu wzrasta do 10,24 m/s, co wyraźnie przekracza wymagania obowiązujących norm projektowych dla wentylacji budynków. W porównaniu z jednostkami do nawiewu świeżego powietrza, jednostki klimatyzacyjne charakteryzują się bardziej skomplikowaną obróbką powietrza. Dlatego też jednostki klimatyzacyjne stosowane są przede wszystkim w dużych przestrzeniach publicznych, gdzie nie można zainstalować jednostek typu fan-coil, podczas gdy jednostki do nawiewu świeżego powietrza najczęściej wykorzystywane są w mniejszych pomieszczeniach, gdzie możliwe jest zastosowanie jednostek typu fan-coil. Zatem najlepszym rozwiązaniem dla standardowej rury o przepływie 350 jest magistrala o średnicy 160 i odgałęzienia o średnicy 110. Jeśli wysokość pomieszczenia jest wystarczająco duża, nadzorujący może zastosować rurę o średnicy 200, co lepiej wpływa na opór i kontrolę hałasu.
Główną przyczyną hałasu w tujerze jest nieodpowiedni dobór przewodów łączących i samej tujery. Przewód podłączony na końcu powinien być zabezpieczony linką, aby zapobiec dźwiękom wibrującym spowodowanym dopływem powietrza. Jednostka do nawiewu świeżego powietrza to urządzenie klimatyzacyjne, które dostarcza świeże powietrze. Zasadą działania jest takie, że świeżo pobierane z zewnątrz powietrze po przeprowadzeniu procesów oczyszczania od pyłu, osuszania (lub nawilżania), chłodzenia (lub ogrzewania) itp. zostaje doprowadzone do pomieszczenia za pomocą wentylatora, a oryginalne powietrze wewnętrzne zostaje wymienione przy wejściu do pomieszczenia.
6. Jak uniknąć strat powietrza spowodowanych instalacją?
Każda instalacja powoduje pewne straty powietrza, jednak należy unikać kilku typowych błędów, np. dobrania odpowiedniego średnicy rury, zastąpienia prostego kolana 90 stopni dwoma kolankami 45 stopni, zamiany prostej trójnogi na trójnogę ukośną oraz zastąpienia głowicy bezpośredniej przekształtnikiem gradientowym.
